Logistieke dienstverlening
In Kuifjes Corner komt een veteranencafé voor militairen die hebben gediend in Korea, Nederlands-Indië en Libanon. Arnhem is van oudsher een garnizoenstad, maar de militairen zijn uit het straatbeeld verdwenen. Goed dat de veteranen zich nu verenigen. Zij missen in Nederland de status die hun toekomt. Ook zij die gediend hebben in landen als Bosnië en Afghanistan. We vergeten dat ook op hen geschoten werd.
Het leger lonkte ooit nog naar me. Ik behoorde tot de laatste lichting dienstplichtigen. Ik verscheen ter keuring in Deventer in een kazernegebouw vol zeventienjarigen. Een korporaal schreeuwde een achternaam door de ruimte. De betreffende persoon diende zich te melden. Daarna viel zijn oog op een dikke jongen. Hij moest direct op de weegschaal. Zijn gewicht ging het door het leger gestelde maximum ver te boven. Hij werd weggestuurd. Na het afroepen van de namen bleef ik alleen achter. Brugman was een maand te vroeg. De korporaal raadde mij aan mijn post eens goed te lezen. In werkelijkheid was hij blij met mijn vroege komst. Militairen passen graag ergens een mouw aan. Hij gebood mij boven een maatbekertje vol te plassen. Daarna volgde een gehoortest. De jongen voor mij hield zich doof. Ze lieten hem meer dan een half uur in de geluidsdichte kamer zitten. Uiteindelijk bleek hij toch te kunnen horen. Op het einde had ik een gesprek met een militair die tot taak had mij bij één der defensieonderdelen onder te brengen. We waren het samen eens dat ik voor het front niet geschikt was. Voor de Verbindingstroepen miste ik technisch inzicht. Bij het dienstvlak Logistiek zou ik daarentegen niet veel kwaad kunnen. Maar eerst mocht ik gaan studeren. Toen ik klaar was, was de dienstplicht afgeschaft.
Bij de veteranen van Kuifjes Corner heb ik daarom niets te zoeken. Hooguit dat ik logistiek wat voor ze kan betekenen. Het afruimen van de koffietafel of zo.
(column De Gelderlander 14-11-2009)
In Kuifjes Corner komt een veteranencafé voor militairen die hebben gediend in Korea, Nederlands-Indië en Libanon. Arnhem is van oudsher een garnizoenstad, maar de militairen zijn uit het straatbeeld verdwenen. Goed dat de veteranen zich nu verenigen. Zij missen in Nederland de status die hun toekomt. Ook zij die gediend hebben in landen als Bosnië en Afghanistan. We vergeten dat ook op hen geschoten werd.
Het leger lonkte ooit nog naar me. Ik behoorde tot de laatste lichting dienstplichtigen. Ik verscheen ter keuring in Deventer in een kazernegebouw vol zeventienjarigen. Een korporaal schreeuwde een achternaam door de ruimte. De betreffende persoon diende zich te melden. Daarna viel zijn oog op een dikke jongen. Hij moest direct op de weegschaal. Zijn gewicht ging het door het leger gestelde maximum ver te boven. Hij werd weggestuurd. Na het afroepen van de namen bleef ik alleen achter. Brugman was een maand te vroeg. De korporaal raadde mij aan mijn post eens goed te lezen. In werkelijkheid was hij blij met mijn vroege komst. Militairen passen graag ergens een mouw aan. Hij gebood mij boven een maatbekertje vol te plassen. Daarna volgde een gehoortest. De jongen voor mij hield zich doof. Ze lieten hem meer dan een half uur in de geluidsdichte kamer zitten. Uiteindelijk bleek hij toch te kunnen horen. Op het einde had ik een gesprek met een militair die tot taak had mij bij één der defensieonderdelen onder te brengen. We waren het samen eens dat ik voor het front niet geschikt was. Voor de Verbindingstroepen miste ik technisch inzicht. Bij het dienstvlak Logistiek zou ik daarentegen niet veel kwaad kunnen. Maar eerst mocht ik gaan studeren. Toen ik klaar was, was de dienstplicht afgeschaft.
Bij de veteranen van Kuifjes Corner heb ik daarom niets te zoeken. Hooguit dat ik logistiek wat voor ze kan betekenen. Het afruimen van de koffietafel of zo.
(column De Gelderlander 14-11-2009)
ze zoeken zo vaak nieuw personeel bij kuifjes corner... ik geloof niet dat je bij kapitein haddock door de keuring komt, sorry!
Geplaatst door: lennart | 29 november 2009 om 21:17
Ik ben wel gedwongen te blijven schrijven dan.
Geplaatst door: Maeb | 29 november 2009 om 23:22