De havenzangers
Wethouder Kreeft gaat volgende week een smartlap zingen getiteld ‘In de haven klinkt een lied door de nacht’. Het zal recht uit zijn hart moeten komen. Dat hoort bij een smartlap. Politieke gewoontes zal hij voor even moeten afzweren. Voor het plaatsen van kanttekeningen is geen plaats. Zing je over de eenzaamheid – een man is door zijn geliefde verlaten - dan moet je niet aankomen met de andere kant van het verhaal of ‘deze kwestie ligt genuanceerd’. Ja, zelfs in het geval dat de eenzame man dagen achtereen niet van de bank te krijgen is, je denkt, een beetje zelfinitiatief kan wellicht geen kwaad, in een smartlap willen wij daar niets van weten. Daar draait alles om het lijden.
In ‘In de haven klinkt een lied door de nacht’ wordt zwaar geleden. Een meisje heeft haar vader verloren. ‘Zij heeft alleen de kroeg, want de zee heeft haar vader begraven.’ In de kroeg zingt en danst ze voor de zeelieden die hun zware bestaan voor een moment verlicht zien. Ze doet het graag. De zeemannen doen haar aan haar vader denken.
Dat wethouder Kreeft juist deze smartlap ten gehore zal brengen, doet mij goed. Het leed dat onze haven, die van Rijnboog, veroorzaakt heeft, is nauwelijks meer te overzien. Dat is niet de schuld van de haven zelf. Het zijn de voor- en tegenstanders die elkaar het leed berokkenen. Zij rollen al jaren vechtend over straat. Ze weten van geen ophouden. Wie praat nog over een winnaar, niemand, zij komen straks allen aangeslagen uit de strijd. Als de haven er straks ligt – hij komt er natuurlijk gewoon, zo gaan die dingen - zal er voor hen een kroeg geopend moeten worden. Dan kunnen de vechtersbazen daar als doorleefde zeemannen aan de bar hangen. Het bier zal rijkelijk vloeien. Gezamenlijk zullen ze zingen. In de haven klinkt een lied door de nacht.
(column De Gelderlander 24-10-2009)
Wethouder Kreeft gaat volgende week een smartlap zingen getiteld ‘In de haven klinkt een lied door de nacht’. Het zal recht uit zijn hart moeten komen. Dat hoort bij een smartlap. Politieke gewoontes zal hij voor even moeten afzweren. Voor het plaatsen van kanttekeningen is geen plaats. Zing je over de eenzaamheid – een man is door zijn geliefde verlaten - dan moet je niet aankomen met de andere kant van het verhaal of ‘deze kwestie ligt genuanceerd’. Ja, zelfs in het geval dat de eenzame man dagen achtereen niet van de bank te krijgen is, je denkt, een beetje zelfinitiatief kan wellicht geen kwaad, in een smartlap willen wij daar niets van weten. Daar draait alles om het lijden.
In ‘In de haven klinkt een lied door de nacht’ wordt zwaar geleden. Een meisje heeft haar vader verloren. ‘Zij heeft alleen de kroeg, want de zee heeft haar vader begraven.’ In de kroeg zingt en danst ze voor de zeelieden die hun zware bestaan voor een moment verlicht zien. Ze doet het graag. De zeemannen doen haar aan haar vader denken.
Dat wethouder Kreeft juist deze smartlap ten gehore zal brengen, doet mij goed. Het leed dat onze haven, die van Rijnboog, veroorzaakt heeft, is nauwelijks meer te overzien. Dat is niet de schuld van de haven zelf. Het zijn de voor- en tegenstanders die elkaar het leed berokkenen. Zij rollen al jaren vechtend over straat. Ze weten van geen ophouden. Wie praat nog over een winnaar, niemand, zij komen straks allen aangeslagen uit de strijd. Als de haven er straks ligt – hij komt er natuurlijk gewoon, zo gaan die dingen - zal er voor hen een kroeg geopend moeten worden. Dan kunnen de vechtersbazen daar als doorleefde zeemannen aan de bar hangen. Het bier zal rijkelijk vloeien. Gezamenlijk zullen ze zingen. In de haven klinkt een lied door de nacht.
(column De Gelderlander 24-10-2009)
Reacties