Op een bedje van mos
De afgelopen weken stonden in het teken van het op orde brengen van bepaalde zaken. Dat was nodig. Zie de dingen die ik doe als bomen en de tijd die ik tot mijn beschikking heb als vruchtbare grond, dan groeiden er te veel bomen op een te klein stukje grond. Zodoende heb ik afgelopen weken met een ronkende kettingzaag het oerwoud dat mijn leven was, bijgewerkt tot een overzichtelijk bosperceeltje waar ik mij op een open plek geriefelijk neervlij op een zacht bedje van mos alwaar de lentezon mij van tussen de overgebleven bomen op het gelaat schijnt.
Abonnees zullen na het lezen van dit alles zich wellicht afvragen of bij al dit geweld ook het magazine een vroege dood gestorven is, maar vrees niet, het magazine, nog slechts een jong boompje, is niet omgekapt, integendeel, hij heeft volop ruimte om te groeien nu de grote bomen die hem overschaduwden tegen de vlakte zijn gegaan.
Dus ook al laat het eerste nummer tergend lang op zich wachten, weet dat hij er komen gaat.
Ik deed dat de afgelopen maanden ook; veel en nadrukkelijk kappen; van bomen, knopen etc.
Ik was oververmoeid nl. door de vele onbegaanbare, overwoekerde paden die mijn perceel waren.
Het gaat steeds beter.
En ik denk aan je!
:) Martha
Geplaatst door: Martha | 3 april 2008 om 11:01
Het was kapseizoen las ik in de krant. Dus we hebben het goede moment gekozen.
Geplaatst door: Maeb | 3 april 2008 om 16:14