Voor mij geen zweepslagen meer

Mijn ochtendritueel bestaat uit het lezen van ochtendkranten en het drinken van sterke kopjes koffie. De koffie drink ik op de nuchtere maag zodat mijn lichaam direct weet dat het gedaan is met de nachtrust. Werken zullen die organen.

De ochtendkranten. Mensen denken vaak dat je de dag niet rustiger kan beginnen dan met het uitgebreid lezen van de ochtendkrant. Dat is echter een misverstand. De ochtendkrant doet bij je hersenen wat sterke koffie doet met een nuchtere maag.

Je hersenen zijn tenslotte ook net ontwaakt en met de ochtendkranten overspoel je ze steevast met de uitzichtloze situatie van de Palestijnen in de Gazastrook, opstandige Tibetanen, de armoedeproblematiek in zijn algemeen, de internationale kredietcrisis, toestanden in Afghanistan etc.

(Al moet ik eerlijk bekennen dat ik altijd als eerste het lokale nieuws doorneem, zoals je van een espresso eerst even het crèmelaagje aflepelt.)

Mijn ochtendritueel met sterke koffie en het onoplosbaar wereldleed is – nu ik daar zo over nadenk - in feite een vorm van zelfkastijding. In net ontwaakte toestand ben ik als een pasgeboren veulentje dat wankelt op zijn benen. Pasgeboren veulentjes ga je ook niet direct met een zweep te lijf.

Mijn ochtendritueel zal ik moeten aanpassen. Nu ik recentelijk ontdekt heb dat ik  gemiste televisie-uitzendingen op elk moment van de dag terugkijken kan, overweeg ik de dag voortaan aan te vangen met een uitzending van Pauw en Witteman.

Van dat monotone gekeuvel val ik ‘s avonds altijd prima in slaap. Me dunkt dat het dan, nippend aan een slap kopje thee, ook rustig wakker worden is.