Ik voel me een zwanenhalsmossel
Maandagavond heeft het magazine de hele avond tv gekeken.
In totaal heb ik vijf keer dat kind voorbij zien komen dat denkt dat ze eieren gooit tegen het ministerie van Onderwijs terwijl het om het Tweede Kamergebouw gaat, en, nadat de reporter haar dat vertelt, als een speer uit beeld rent.
Bij Paul en Witteman zag ik voor de zevende keer hoe een agent met een gummiknuppel insloeg op scholieren.
Youp van 't Hek was er ook. Hem hoorde ik voor de vierde keer vertellen over zijn glossy en over zijn twee grote duimen en het wattenstaafje waar Matthijs van Nieuwkerk mee in zijn oren zit te poeren.
Daarna zag ik het meisje van Krezip op reis gaan naar Costarica. Ze liep door het oerwoud en vertelde dat het allemaal wel zo'n beetje was wat ze ervan verwacht had. Mijn kopje koffie werd er lauw van.
Floortje Dessing was toe aan een trip naar Tsjernobyl. Er bleek in de verste verte niemand meer te wonen. De kerncentrale zelf hing - geheel in de lijn der verwachtingen - van roest aan elkaar.
Ik zapte door naar Discovery Channel. Daar was Dirty Jobs erop. Mike ging zwanenhalsmosselen uitgraven. De beesten zien eruit als een kruising tussen een hele grote slappe piemel en de peterseliewortels die laatst in mijn biologische groentepakket zaten.
Toen ze de zwanenhalsmosselen gingen klaarmaken in de keuken van een restaurant zapte ik snel door. Toch zag ik nog net hoe er eentje opengesneden werd. Dirty.
De gehele avond overziend besloot ik voor het naar bed gaan om de stekker uit de televisie te trekken, zodat de volgende dag het automatische grijpen van de afstandsbediening niet zou leiden tot het in de late uren van de avond bekijken van zinloze herhalingen en beesten die een kruising zijn van slappe piemels en peterseliewortels.

